ZINNenZO organiseert bijzondere bijeenkomsten met schrijvers en musici. Ontmoet interessante gasten, geniet van verrassende locaties & proef de aangename sfeer.

Een avond over literatuur, mét muziek. Ontmoet, beleef & geniet!

Britta Koopen interviewt Dorothée Albers en Julien Ignacio

Datum: woensdag 31 oktober 2018
Tijd: 20:00 – 22:00 uur
Locatie:  Stadspaviljoen, Alberdingk Thijmlaan 1 in Eindhoven
Muziek: Patrick Meis, singer-songwriter
Entree: € 15,00  p.p.
Kaartverkoop: u kunt mailen naar Boekhandel Spijkerman of op woensdag 31 oktober een kaartje kopen aan de kassa bij het Stadspaviljoen

 


Dorothée Albers (1966)
studeerde Franse taal- en letterkunde en Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, en was vijftien jaar werkzaam in de culturele sector. Ze woonde in Parijs, Bologna en Toulouse en volgde daarna een opleiding aan de Schrijversvakschool. Sinds 2011 werkt Albers als docent creatief schrijven en als schrijfcoach.

Zeemansgraf voor een kort verhaal

Als Jet, beginnend concertpianiste, vlak na de oorlog zwanger blijkt van een getalenteerde cellist, verbieden haar ouders een huwelijk met hem. Een joodse jongen is in hun ogen geen goede partij voor een katholiek meisje. Jet wordt naar een klooster gestuurd en moet direct na de geboorte haar nog naamloze zoontje afstaan. Haar zoon komt terecht bij een Gronings boerengezin en ontdekt als puber de saxofoon. Tot verdriet van zijn vader wil Jurre geen boer worden, maar beroepsmuzikant. Zowel Jet als Jurre zwijgen over het verleden. En net als zij probeert ook Jurres dochter Fine in de muziek datgene uit te drukken waar zij geen woorden voor heeft.

In haar debuutroman orkestreert Dorothée Albers drie generaties musici die alles geven voor de muziek en de hoogste eisen stellen aan zichzelf, als een voortklinkende variatie op een thema. Een roman over de verwarrende gevolgen van het zwijgen, de kwellingen van een groot talent en de verbindende kracht van muziek.
(foto Barbra Verbij)

 


Julien Ignacio (1969)
studeerde af als literatuurwetenschapper en reisde vier jaar door Azië, West-Afrika, de Cariben, Zuid-Amerika en het Midden-Oosten. Hij publiceerde theaterstukken, korte verhalen en ontving de El Hizjra Toneelprijs voor Hotel Atlantis. Hij is medeoprichter van theatergroep tgDakota, redactielid van het literaire tijdschrift Tirade en geeft Nederlandse les aan expats en vluchtelingen.

Kus

Kamer 11, intensive care, kinderafdeling. Een vader waakt aan het ziekbed van zijn negenjarige zoontje, dat in coma ligt. Avond na avond praat hij tegen zijn kind. Hij vertelt over zijn eigen vader, over de zoon die hij zelf ooit was, tot aan dat ene fatale moment. Hij vertelt over zijn vaderschap, hoe de onmogelijkheid zijn zoontje te beschermen tegen het leven en de ondraaglijkheid van zijn liefde hierdoor, hem deed besluiten het gezin te verlaten.

Julien Ignacio weet in zijn hecht gecomponeerde debuutroman de plaats die een mens inneemt tussen de generaties voor en na hem indringend voelbaar te maken, de schoonheid, intimiteit en tragiek ervan. Kus is een beklemmend vader-zoonverhaal dat voortdurend onder hoogspanning staat. Terwijl het ontwaken van de zoon steeds onwaarschijnlijker wordt, groeit het verlangen van de vader naar een plek waar tijd geen vat meer op hen heeft.

‘Falen als vader is falen als mens. Als een schaduw van mezelf sloop ik je kamer binnen. Snel zou het over zijn. Ik moest doorbijten nu. Mijn afscheid, een zwart gat kleiner dan een splinter, opende zich. Spring, moedigde ik mezelf aan. Kruip erdoorheen.’
(foto Ilco Kenmerk)


Patrick Meis, singer-songwriter